บทที่ 103: เล่นใหญ่จนพัง

บทที่ 103: เล่นใหญ่จนพัง

บางคนคิดว่าโจวหรานเสิร์ฟพลาดจนลูกหลุดไปตกอยู่ตรงมุมตายไหนสักแห่ง จนเขาอายเกินกว่าจะไปเก็บ

บางคนคิดว่าเขาจงใจถ่วงจังหวะ เพื่อทำลายสภาพของอีกฝ่าย

บางคนยังหันซ้ายหันขวามองหา สายตากวาดผ่านสนามสีน้ำเงิน ตั้งแต่เส้นเสิร์ฟไปจนถึงเส้นท้ายสนาม แล้วเลื่อนไปใต้เน็ต แต่ทุกจุดที่มองเห็นกลับสะอาดเอี่ยม ไม่มีแม้แต่เงาลูกเทนนิส

โซนแฟนคลับของโจวหรานเองก็เงียบลงมาก ป้ายเชียร์สีขาวถูกชูไม่สูงเท่าเมื่อครู่

คงไม่ใช่ว่ามันเร็วถึงขั้นมองด้วยตาเปล่าไม่เห็นจริงๆ หรอกนะ? แบบนั้นขัดกับสามัญสำนึกเกินไปแล้ว

หวนอี๋ยืนอยู่ตรงตำแหน่งรับเสิร์ฟ ไม่ขยับเลยตั้งแต่ต้นจนจบ ราวกับรูปปั้นสีเทาเข้ม

ไม่มีใครรู้ว่าเขายังไม่ทันตั้งตัวจริงๆ หรือสังเกตเห็นความผิดปกติบางอย่างตั้งนานแล้วกันแน่

ผู้ตัดสินหลักยืนอยู่ข้างเส้นข้าง ใบหน้าก็เต็มไปด้วยความสงสัยเช่นกัน

เขาหยุดนิ่งไปครู่หนึ่ง