กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 97: บ้าคลั่งอย่างสมบูรณ์
เขารอลูกนี้มานานเกินไปแล้ว
ตอนนี้ ถึงเวลาตีกลับแล้ว
ทันทีที่ลูกตกลงมายังจุดตี เขาออกแรงจากเอวและหน้าท้องอย่างแรง ร่างกายหมุนกลับราวกับสปริงที่ถูกปลดออก ไม้เทนนิสยกขึ้นรับลูก ข้อมือสั่นสะเทือนอย่างรวดเร็วในจังหวะสัมผัสลูก แรงสามสายจากคนละทิศทางถูกอัดเข้าสู่ลูกพร้อมกัน ปะทะและถ่วงดุลกันเอง ก่อนรวมตัวเป็นกระแสปั่นป่วนซ่อนอยู่ภายในลูก
“ปัง!”
เสียงกระแทกทุ้มหนักกว่าทุกครั้งก่อนหน้า ราวกับฟ้าร้องครืนผ่านสนามสีน้ำเงินจนหูอื้อชา
ลูกเทนนิสพุ่งออกจากไม้ ตอนเพิ่งออกไปมันยังเป็นเพียงเงาสีเหลืองพร่าเลือน แต่เมื่อบินผ่านเหนือตาข่ายเทนนิสตรงกลาง พลังที่ปั่นป่วนอยู่ภายในก็แผ่กระจายออกอย่างสมบูรณ์ ลากภาพติดตาซ้อนกันสี่ห้าสาย ก่อตัวเป็นเงากลุ่มเล็ก ๆ ทั้งจริงทั้งลวง พุ่งไปยังแดนของหลิวซิน
จากมุมมองของโจวหราน กลุ่มเงาลูกเทนนิสนั้นเดี๋ยวเร็วเดี๋ยวช้า ภาพติดตาแต่ละสายดูเหมือนจริง และก็เหมือนเป็นเพียงภาพลวงตาจากแสง
ไม่ใช่แค่หลิวซินที่อยู่ฝั่งตรงข้าม แม้แต่เขาเอง หากไม่พิจารณาให้ดี ก็ยากจะจับตำแหน่งลูกจริงได้ในพริบตา
นี่คือระบำลูกโอบกอด!