บทที่ 57: สร้างประวัติศาสตร์

บทที่ 57: สร้างประวัติศาสตร์

เมื่อเห็นภาพแบบนั้น ผู้ชมกว่าหมื่นคนยังคงเงยหน้าค้างอยู่ แม้คอจะเมื่อยก็ไม่มีใครรู้ตัว

ไม่มีใครพูดอะไร

ในหัวของทุกคนยังคงฉายภาพเหตุการณ์เมื่อครู่อยู่ซ้ำไปซ้ำมา

หานเยว่ทุ่มสุดแรงตีลูกโด่งขึ้นฟ้า ลูกเกือบแตะวงแสงจากโคมไฟบนโดมเพดานสนาม ทุกคนต่างคิดว่าลูกนี้ต้องข้ามตาข่ายได้แน่ ต่อให้ตีออกนอกสนามก็คงตกในแดนของโจวหราน

แต่ผลกลับเป็นว่า เมื่อลูกลอยขึ้นถึงจุดสูงสุด มันเหมือนถูกมือที่มองไม่เห็นกระชากอย่างแรง จนหันหัวกลับพุ่งตกลงในแดนของหานเยว่เองโดยตรง แม้แต่ขอบตาข่ายก็ยังไม่โดน

นี่ไม่ใช่แค่การกดดันด้วยเทคนิคธรรมดาแล้ว!

มันเป็นเรื่องเหลือเชื่อที่ขัดกับสามัญสำนึกชัด ๆ!

เหล่านักข่าวในโซนสื่อก็นิ่งค้างอยู่กับที่เช่นกัน

นักข่าวสายเขียนที่ก่อนหน้านี้พิมพ์แป้นคีย์บอร์ดรัว ๆ ตอนนี้กลับยกนิ้วค้างอยู่เหนือแป้น ไม่ได้กดลงไปแม้แต่ตัวเดียวเป็นเวลานาน