เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 51: หรือว่า...?
ไม่มีใครพูดอะไรออกมา
ทุกสายตาจับจ้องไปยังลูกเทนนิสข้างเท้าหานเยว่ ก่อนจะเหลือบมองเชือกตาข่ายที่ยังสั่นไหวเบาๆ ในหัวของทุกคนวนเวียนอยู่กับคำถามเดียวกัน
ทำไมลูกถึงไม่ข้ามเน็ต?
ลูกตีโต้เมื่อกี้ดูธรรมดาแสนธรรมดา ตำแหน่งยืนของหานเยว่ก็แม่นยำ ท่าหวดไม้ก็ไม่ได้ผิดเพี้ยน แล้วทำไมลูกถึงพุ่งชนตาข่ายเต็มแรงจนไม่ข้ามแม้แต่ขอบตาข่าย?
“พลาดน่ะสิ!”
แฟนเทนนิสแถวหน้าที่สวมแว่นสายตายาวเป็นคนแรกที่พูดขึ้น เขากดเสียงต่ำ ราวกับกำลังบ่นกับภรรยาที่นั่งอยู่ข้างๆ หรือไม่ก็หาเหตุผลให้ตัวเองสบายใจ
“ก่อนแข่งคงได้ยินคำพูดโอ้อวดพวกนั้นแล้วเสียสมาธิ มือเกร็ง เลยกดหน้าไม้ไม่อยู่”
ชายวัยกลางคนข้างๆ พยักหน้าเห็นด้วยทันที น้ำเสียงฟังดูมั่นใจอย่างยิ่ง
“พลาดแน่นอน นี่มันกลยุทธ์สงครามจิตวิทยา โจวหรานพูดข่มไว้ก่อนแข่ง ตั้งใจปั่นป่วนสภาพจิตใจเขา ไม่นึกว่าจะได้ผลจริงๆ!”