กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 25: ฉวยโอกาสก่อนลมหยุด
โจวหรานเหยียดมือซ้ายไปข้างหน้า ถือลูกเทนนิสไว้อย่างมั่นคง ข้อมือไม่สั่นไหวแม้แต่น้อย
สายลมอ่อนพัดเส้นผมหน้าผากของเขา เผยให้เห็นดวงตาดำขลับ ใบหน้าแทบไม่มีอารมณ์อื่น นอกจากความตื่นเต้นที่กดไว้ไม่มิด
หน้าไม้ยังคงสั่นสะเทือนเล็กน้อยจากจังหวะตี แรงเสียดทานจากการหมุนอันรุนแรงราวกับยังค้างอยู่ตรงกระดูกข้อมือ ท่า วาฬขาว นี้เขาเคยอาศัยแรงลมทดลองในสนามฝึกเพียงสองครั้ง แต่กระแสอากาศในสนามจริงนิ่งกว่า ผลลัพธ์ที่ออกมาจึงอลังการกว่าที่คาดไว้เสียอีก