กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 348 ขายลูกสาว
หวังถู่เกินไม่พอใจขึ้นมาทันที เขากลอกตาสามเหลี่ยมไปมาแล้วพูดว่า
“ทำไมล่ะ? หลินเวยแต่งกับฉันก็เหมือนได้เข้าไปอยู่บ้านที่สุขสบายแล้ว ฉันมีเงิน แต่งกับฉันแล้ว ฉันก็ยังส่งเธอเรียนมหาวิทยาลัยได้เหมือนเดิม”
พวกป้า ๆ น้า ๆ แถวนั้นแทบจะโมโหจนเป็นลม
หลินเวยยังสาวยังสวย อยู่ในวัยที่สดใสเหมือนดอกไม้ ถ้าต้องแต่งกับผู้ชายคนนี้ ชีวิตทั้งชีวิตของเธอไม่พังหมดหรือไง?
“ไอ้เวร! นี่แกยังพูดเป็นคนอยู่หรือเปล่า? หลินเวยเพิ่งอายุยี่สิบต้น ๆ เอง อายุพอจะเป็นลูกสาวแกได้แล้วนะ!”
“หน้าด้านจริง ๆ! แก่จนปูนนี้แล้วยังอยากกินหญ้าอ่อนอีก ไม่รู้จักส่องดูตัวเองบ้างหรือไงว่ามีสภาพแบบไหน!”