เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 213 ถึงเวลาต้องกลับแล้ว
จางจี้ชวนยังอุ้มหนังสือไว้ในอ้อมแขน เขายิ้มแล้วอธิบายว่า
“ผมเองครับ ปกติผมศึกษาตัวอักษรโบราณอยู่บ้าง เลยถูกย้ายมารับหน้าที่แปลและเรียบเรียงเอกสารโบราณพวกนี้”
เมื่อกี้เขาได้ยินเสียงเอะอะจากปากทางเข้าหมู่บ้าน ด้วยความสงสัยเลยวิ่งไปดูพอดี จึงได้เห็นภาพที่เซียวจิ่วโชว์ฝีมืออย่างเต็มที่เข้าให้
เขายืนดูเรื่องสนุกอยู่พักใหญ่ ไม่นึกเลยว่าพอหันมาอีกทีก็จะได้เจอเธอที่นี่
“สหายจาง ไม่คิดเลยนะคะว่าคุณจะมีความสามารถขนาดนี้ ถึงกับแปลตัวอักษรในเอกสารโบราณได้ด้วย”
เซียวจิ่วยิ้มพลางเอ่ยชม
จางจี้ชวนรู้สึกใจเต้นขึ้นมา ใบหน้าเริ่มแดงด้วยความเขิน เขายกมือเกาศีรษะแล้วพูดว่า
“น้องจิ่วจิ่ว คุณต่างหากที่เก่งจริง! ผม...ผมมีเรื่องอยากขอร้องคุณสักอย่าง แต่ไม่รู้ว่าควรพูดดีไหม”
“พูดมาได้เลยค่ะ”