กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 112 มาถึงหยางเฉิง
“ขอบคุณครับอาหวัง!”
เซียวจิ่วตอบรับ ในใจก็โล่งขึ้นไม่น้อย
มีคนบ้านเดียวกันที่รู้จักคอยช่วยเที่ยวนี้รับรองว่าซื้อของได้ราบรื่นแน่ เผลอ ๆ อาจได้เสื้อผ้าทรงใหม่ ๆ กลับไปหยุนเฉิงแล้วขายได้ราคาดีด้วย
ไม่นาน รถตู้ก็จอดหน้าบ้านหลังหนึ่ง
หวังเจินเจินเปิดประตูลงจากรถ แล้วหันมาเรียกสองพี่น้องเซียว
“จิ่วจิ่ว เซียวเหิง ถึงแล้ว! นี่บ้านฉันเอง รีบเข้ามาสิ!”
ตรงหน้าเป็นบ้านสองชั้นหลังเล็ก ผนังปูนสีสว่าง หน้าต่างใหญ่กว่าที่หยุนเฉิงเยอะ ดูแปลกตาไปหมด