กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 111 เธอคือเจินเจิน
หวังเจินเจินรีบพยักหน้าหงึก ๆ แล้วถูมือกับหัวเข่าไปมา
“ใช่ ๆ! ตอนเด็กฉันอยู่แถวนั้นเอง! ถึงว่ามองแล้วคุ้น ๆ เธออยู่บ้านลานข้างบ้านฉันใช่ไหม?”
“เธอคือเจินเจินเหรอ?”
เซียวเหิงลุกพรวดขึ้นมาด้วยความตื่นเต้น จนเกือบหัวชนชั้นวางสัมภาระเหนือศีรษะ ดวงตาเป็นประกายวาววับ
ที่แท้เจินเจินที่เขาคิดถึงมาตลอดก็คือผู้หญิงตรงหน้านี่เอง!
เขาขยับเข้าไปใกล้อีกนิด น้ำเสียงฟังดูระมัดระวังขึ้นมา
“ตอนเด็ก ๆ เธอเคยเอาขนมเค้าร่องมาให้เด็กผู้ชายที่ตกลงไปในคู แล้วไปตามผู้ใหญ่มาช่วยเขาใช่ไหม?”
หวังเจินเจินเบิกตากว้าง ชี้หน้าเขา
“เธอ...เธอคือเด็กผู้ชายที่ตกลงไปในคูคนนั้นเหรอ?”