เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 154 หลังสงครามคือช่วงเวลาที่ดีที่สุด
ภายในห้อง เมื่อเสียงของสึนาเดะสิ้นสุดลง ประตูไม้ก็ค่อย ๆ ถูกผลักเปิดออก อุซึมากิ มิโตะ ก็ค่อย ๆ เดินออกมา
สึนาเดะก้าวเข้าไปประคองคุณย่าของตนนั่งลง แต่อุซึมากิ มิโตะกลับเอ่ยชมด้วยความชื่นชมว่า
“โยรุเป็นเด็กดีที่สืบทอดเจตจำนงแห่งไฟได้อย่างแท้จริงนะ สายตาของเขาไม่ได้จำกัดอยู่เพียงตระกูลอุจิวะอีกต่อไป แต่กลับมองไปยังโลกนินจาทั้งหมด”
เดิมทีคิดว่าที่อุจิวะ โยรุมาหานั้น มาด้วยความคิดที่ตระกูลของเขาอยากจะไต่เต้าอย่างเร่งร้อน แม้แต่สึนาเดะในตอนแรกก็มีความคิดเช่นนี้
“สึนาเดะ เด็กคนนี้ยังมองสถานการณ์ออกเลย อย่าบอกว่าเจ้ามองไม่เห็น เจ้าคิดอย่างไรกันแน่”
อุซึมากิ มิโตะที่ได้นั่งลงเรียบร้อยแล้ว มองหลานสาวของตนลึก ๆ ตอนนี้ตนเหลือเวลาไม่มากแล้ว ตนเพียงอยากรู้ความคิดที่แท้จริงของหลานสาว
เมื่อเผชิญหน้ากับคุณย่าของตน สึนาเดะก็ไม่มีท่าทีไม่แยแสแบบก่อนหน้านี้อีกต่อไป กลับพยักหน้าด้วยสีหน้าจริงจังว่า
“คุณย่า หนูรู้ว่าคุณย่ากังวลอะไร วางใจเถอะ ตอนนี้หนูก็ไม่โง่แล้ว ถ้าตอนนี้จะไปแบกรับภาระใหญ่โตนี้จริง ไม่รู้ว่าข้างหลังจะมีกี่คนที่จิกกัดหนูหรือแม้แต่ตระกูลเซ็นจู”