เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 153 ขึ้นเวทีตอนนี้ก็แค่แบกฟ้าผ่าแทนรุ่นที่สาม
ภายในห้องทำงานโฮคาเงะ
“ฮิรุเซ็น! โคโนฮะกว่าจะมีความสงบสุขแบบนี้ได้ พวกเราต้องพยายามมากี่ปี! แล้วสึนาเดะมีสิทธิ์อะไรไปกล้าทำแบบนั้น! ถ้าสึนาเดะขึ้นนั่งตำแหน่งนี้ บรรดาตระกูลใหญ่กับนินจาสามัญจะต้องเกิดความขัดแย้งครั้งใหม่ขึ้นมาอย่างแน่นอน ถึงตอนนั้นโคโนฮะก็จะไม่มั่นคง…”
นี่เป็นครั้งแรกที่อุทาทาเนะ โคฮารุเสียอาการต่อหน้าทุกคนได้ถึงขนาดนี้ เพราะแรงสั่นสะเทือนจากการที่สึนาเดะสืบทอดนามเซ็นจูนั้นใหญ่หลวงเกินไปจริง ๆ
“พอเถอะ! มองตัวเองตอนนี้สิ ยังมีสภาพเหมือนที่ปรึกษาโฮคาเงะสักนิดอยู่ที่ไหน!”
เมื่อเห็นอุทาทาเนะ โคฮารุเสียอาการเช่นนั้น ซารุโทบิ ฮิรุเซ็นจึงเปล่งเสียงตวาดต่ำอย่างเย็นชา ซึ่งหาได้ยาก
เสียงตวาดนั้นทำให้อุทาทาเนะ โคฮารุสติกลับคืนมาในทันใด เมื่อมองแววตาของทั้งสามคน เขาจึงสูดลมหายใจเข้าลึก
“ดูท่าบรรดาตระกูลใหญ่คงไม่ยอมเลิกราแน่ แค่จากไปหนึ่งเขี้ยวสีขาว ตอนนี้ก็ยังมีเซ็นจู สึนาเดะที่น่ากลัวยิ่งกว่าอีกคน ฮิรุเซ็น! พวกเขากำลังจะนำความวุ่นวายมาสู่หมู่บ้าน!”
คำพูดของอุทาทาเนะ โคฮารุไม่ใช่การพูดให้ตื่นตระหนกเกินจริง โคโนฮะที่พัฒนามาจนถึงทุกวันนี้บอกได้ว่าอยู่ในจุดสูงสุด