เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 10 ส่งคืน "ของขวัญ"
ดเวนบีบจดหมายที่เขียนถึงพี่ใหญ่เอ็ดมันด์ ซึ่งอัดแน่นไปด้วยกลิ่นอายของ "การค้นคว้าวิจัยทางวิชาการ" และ "ความยินดีอันคาดไม่ถึง" ระหว่างบรรทัดเอาไว้ในมือ พลางรู้สึกว่าฝ่ามือของตัวเองมีเหงื่อซึมออกมาเล็กน้อย
แผนการนั้นยอดเยี่ยมไร้ที่ติ แต่พอจะนำมาปฏิบัติจริง… ค่าสัมประสิทธิ์ความยากกลับสูงเอาเรื่องอยู่เหมือนกัน!
การจะนำเจ้าลูกม้าทั้งสามตัวที่ถูกเลี้ยงดูจนอ้วนท้วนแข็งแรงและมีศักยภาพพุ่งทะลุหลอดออกมาจากมิติปศุสัตว์โดยไม่ให้ความลับเรื่องมิติรั่วไหล นับเป็นภารกิจที่เทียบชั้นได้กับปฏิบัติการสายลับฉบับต่างโลกเลยทีเดียว
"เรย์มอนด์!" ดเวนส่งเสียงเรียกเบา ๆ ทำเอาองครักษ์ผู้ซื่อสัตย์ที่กำลังกอดดาบสัปหงกอยู่มุมห้องสะดุ้งโหยง
"นายน้อยขอรับ! มีคำสั่งใดหรือขอรับ!" เรย์มอนด์ดีดตัวผึ่งขึ้นมาในพริบตา ท่าทางกระปรี้กระเปร่าเต็มเปี่ยม
"เก็บข้าวของแล้วออกไปทำธุระข้างนอกกับข้าหน่อย!" ดเวนกดเสียงต่ำลงด้วยสีหน้าลึกลับ "พวกเราจะไป… อืม แถบชานเมือง! เพื่อไปตรวจดูจุดเก็บตัวอย่าง… ระบบนิเวศเวทมนตร์ที่สำคัญแห่งหนึ่ง!" ข้ออ้างไหลลื่นออกมาจากปากอย่างเป็นธรรมชาติ การมีสถานะเป็นจอมเวทนี่มันช่างสะดวกสบายจริง ๆ
แม้ในใจของเรย์มอนด์จะเต็มไปด้วยความมึนงงสงสัย แต่สัญชาตญาณแห่งความจงรักภักดีก็ทำให้เขาปฏิบัติตามคำสั่งในทันที "ขอรับ! นายน้อย!"