เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 1 หมู่บ้านเริ่มต้นสุดหรูหรา เปิดฉากมาก็ขวัญผวาแทบสิ้นสติ
ดเวน ทาสบริษัทผู้ที่เมื่อสามวันก่อนยังทำงานหามรุ่งหามค่ำถวายชีวิตเพื่อตารางงานเก้าเก้าหกอันเป็น "วาสนา" ของบริษัทแห่งหนึ่งบนโลก ในยามนี้กลับรู้สึกเหมือนตัวเองถูกยัดเข้าไปในเครื่องอบผ้าที่กำลังปั่นด้วยความเร็วสูง ร่างกายอ่อนเปลี้ยเพลียแรงไปทุกสัดส่วนและเวียนหัวตึ้บ
"อึก อ๊า—! หัวฉัน... หัวจะระเบิดอยู่แล้ว!"
นี่ไม่ใช่อาการเมาค้างตามปกติแล้ว แต่เหมือนมีใครกำลังใช้สิ่วขึ้นสนิมมาแกะสลักงานศิลปะนามธรรมแบบด้นสดอยู่ในสมองของเขามากกว่า
เจ็บ เจ็บปวดรวดร้าวเหลือเกิน! แถมยังมาพร้อมกับความรู้สึกประหลาดพิลึกยิ่งกว่าเดิม—ราวกับว่าดวงวิญญาณของเขากำลังถูกฉีกกระชากออกเป็นสองซีกอย่างรุนแรง ซีกหนึ่งยังคงติดแหง็กอยู่หน้าคอมพิวเตอร์ในคอกทำงานส่วนตัว ขณะที่อีกซีกถูกฉุดกระชากลากถูเข้าไปในอุโมงค์ไร้ที่สิ้นสุดซึ่งสว่างวาบไปด้วยแสงสีขาวจ้าแสบตา
"แหวะ..." คลื่นความพะอืดพะอมตามกลไกทางร่างกายตีตื้นขึ้นมา เขาต้องการหาที่ยึดเหนี่ยวเพื่อพยุงตัวตามสัญชาตญาณ แต่ฝ่ามือกลับกดลงบนเนื้อผ้าที่เย็นเฉียบและลื่นดุจแพรไหม
สัมผัสแบบนี้มันไม่ใช่แล้ว! เก้าอี้หนังเทียมคุณภาพต่ำของบริษัทไม่ได้หรูหราไฮโซขนาดนี้สักหน่อย!
เขาลืมตาโพล่งขึ้นทันที
แสงสว่างจ้าทำให้เขาต้องหลับตาปี๋ลงอีกครั้งในฉับพลัน ต้องใช้เวลาปรับสภาพอยู่ไม่กี่วินาทีกว่าจะกล้าลองลืมตาขึ้นใหม่อีกหน ภาพที่ปรากฏตรงหน้าทำเอาสมองที่ปั่นป่วนเละเป็นโจ๊กอยู่แล้วของเขาถึงกับค้างเติ่งไปโดยสมบูรณ์
นี่มัน... ที่ไหนกันเนี่ย?