เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 15 พลังจิตตบตา และภารกิจเก็บเกี่ยวผลผลิต
“หอมจังครับ”
ทันทีที่เสี่ยวอวี่ก้าวพ้นประตู กลิ่นหอมเย้ายวนของโจ๊กไก่ฉีกก็พวยพุ่งเข้าปะทะจมูกของจางเฟิงเจ๋ออย่างจัง จนเขาเผลอเอ่ยปากอุทานชมออกมาโดยไม่รู้ตัว
เสี่ยวอวี่หลุดขำพรืด อันที่จริงเธอไม่ได้แปลกใจกับท่าทีกระตือรือร้นของจางเฟิงเจ๋อนัก ตั้งแต่ตอนยกอาหารมาส่งเมื่อเช้า เธอก็สังเกตเห็นนิสัยซ่อนรูปของ 'สายกิน' ในตัวเขาแล้ว
แน่นอนว่า อีกเหตุผลหนึ่งอาจเป็นเพราะอาหารการกินในยุควันสิ้นโลกมันย่ำแย่เกินทนก็เป็นได้
“นี่โจ๊กไก่ฉีกค่ะ ลองชิมดูสิคะ” เสี่ยวอวี่วางถาดอาหารลงบนโต๊ะข้างเตียงอย่างเบามือ แล้วดันเข้าไปใกล้เขาพร้อมรอยยิ้ม
จางเฟิงเจ๋อหยิบช้อนตักโจ๊กเข้าปากทันทีอย่างอดใจไม่ไหว รสชาติกลมกล่อมเค็มมันกำลังดีกับเนื้อสัมผัสนุ่มละมุนระเบิดกระจายบนต่อมรับรส ครั้นได้กัดแพนเค้กฟักทองสีเหลืองทองที่ผิวนอกกรอบโปร่งเนื้อในเหนียวนุ่มตามไปอีกคำ เขาก็หรี่ตาลงอย่างเคลิบเคลิ้มเปี่ยมสุข
แม้โจ๊กฟักทองเมื่อเช้าจะรสชาติดีมาก แต่โจ๊กไก่ฉีกย่อมถูกปากคนรักการกินเนื้ออย่างจางเฟิงเจ๋อมากกว่าอย่างเห็นได้ชัด
“เอ่อ... อร่อยมากเลยครับ”