เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 93 เผ่ามารแห่งแดนมาร
เริ่นจิ่วเซียวกับหลี่หนีฉางเดินลึกเข้าไปในทุ่งร้างร้อยศึกหลายแสนลี้แล้วโดยไม่รู้ตัว
ยิ่งเข้าไปลึก ไออำมหิตรอบตัวก็ยิ่งหนาแน่นจนแทบจับตัวเป็นก้อน เมฆสีแดงคล้ำบนฟ้าดูราวกับจะมีเลือดหยดลงมา
บนพื้นเริ่มมีกองกระดูกขาวสูงเป็นเนินเล็ก ๆ รวมถึงซากแท่นบูชาโบราณที่แผ่กลิ่นอายอัปมงคล
วิญญาณนักรบที่เร่ร่อนอยู่ก็แข็งแกร่งขึ้นเรื่อย ๆ บางครั้งถึงกับเจอแม่ทัพวิญญาณนักรบที่มีกลิ่นอายเทียบเท่าราชันอริยะ แต่ต่อหน้าเริ่นจิ่วเซียว พวกมันก็ยังถูกกำจัดได้ง่ายดายราวกับฝุ่นผง
เมื่อมีเริ่นจิ่วเซียวคอยคุ้มครองและมีพลังวิญญาณบริสุทธิ์หล่อเลี้ยง หลี่หนีฉางก็ไม่เพียงปรับตัวเข้ากับสภาพแวดล้อมที่นี่ได้อย่างสมบูรณ์ ดวงวิญญาณเซียนหลิงหลงของนางยังผ่านการขัดเกลาจนพัฒนาขึ้นอย่างเห็นได้ชัด ใสกระจ่างยิ่งกว่าเดิม และรับรู้กระแสพลังของฟ้าดินได้ไวขึ้นมาก
นางยังเป็นฝ่ายลงมือเอง ใช้แสงเซียนหลิงหลงชำระวิญญาณนักรบที่อ่อนแอกว่าบางส่วน เพื่อสะสมแต้มผลงานรบและฝึกฝนวิชา
วันนี้ ทั้งสองเดินมาถึงป่าประหลาดที่ประกอบขึ้นจากกระดูกสัตว์ขนาดมหึมานับไม่ถ้วน
กระดูกสัตว์เหล่านี้ขาวราวกับหยก แม้ถูกไออำมหิตกัดกร่อนมานานนับหมื่นยุค ก็ยังแผ่แรงกดดันจาง ๆ เห็นได้ชัดว่าตอนมีชีวิต พวกมันล้วนแข็งแกร่งไม่ธรรมดา