กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 92 ทุ่งร้างร้อยศึก
เมื่ออาการเวียนหัวจากการข้ามห้วงเวลาและมิติค่อย ๆ หายไป เท้าทั้งสองของเริ่นจิ่วเซียวก็เหยียบลงบนพื้นดินที่มั่นคงแล้ว โดยมีหลี่หนีฉางตามมาติด ๆ!
ภาพตรงหน้าเป็นทุ่งร้างที่เงียบราวกับไร้ชีวิต ทอดยาวไปจนสุดสายตา
ท้องฟ้ามืดครึ้มเป็นสีแดงคล้ำ ราวกับถูกเลือดแห้งย้อมมานานนับไม่ถ้วน
ไอสังหารหนาแน่นจนแทบสลายไม่ออก รวมตัวเป็นชั้นเมฆสีเทาดำที่ลอยกดต่ำอยู่บนฟ้า ทำให้รู้สึกอึดอัดจนหายใจไม่ออก
พื้นดินดำเกรียม เต็มไปด้วยร่องลึกตื้นต่างกันและหลุมขนาดใหญ่ ราวกับเคยถูกทำลายอย่างหนักจนยากจะจินตนาการ
อาวุธที่หักกับชุดเกราะที่แตกกระจายมีให้เห็นอยู่ทุกหนแห่ง บางชิ้นใหญ่เท่าภูเขา ฝังอยู่ในดินครึ่งหนึ่ง แผ่กลิ่นอายเย็นเยียบและผุพังออกมา