เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 6 เหล่าอัจฉริยะชิงความเป็นหนึ่ง
กลิ่นอายพลังหดกลับไปในพริบตา เริ่นจิ่วเซียวเงยหน้ากวาดตามองผู้คนบนอัฒจันทร์ น้ำเสียงของเขาทุ้มกังวานราวกับเสียงโลหะกระทบกัน แฝงความหนักแน่นที่ไม่ยอมให้ใครเถียง
“บุกแดนอันตราย สังหารสัตว์ร้ายหรือ? นั่นก็แค่การดิ้นรนของคนอ่อนแอเพื่อชดเชยพื้นฐานที่บกพร่อง”
“อัจฉริยะตัวจริง ต่อให้ฝึกฝนด้วยตัวเอง ค่อย ๆ ก้าวไปทีละขั้นอย่างมั่นคง ก็ฝ่าขวากหนามขึ้นไปยืนอยู่บนจุดสูงสุดของแดนเซียนได้เหมือนกัน!”
คำพูดนี้ไม่ถ่อมตัวและไม่ข่มใคร ไม่มีความอวดดีตามประสาเด็กหนุ่มเลยแม้แต่น้อย กลับแสดงให้เห็นว่าเขาเข้าใจอะไรได้ลึกซึ้งและมั่นใจเกินกว่าเด็กวัยเดียวกัน ทุกคำชัดเจนหนักแน่น
ตอนแรกทั่วอัฒจันทร์เงียบกริบ แม้แต่เสียงลมพัดชายเสื้อก็ยังได้ยินชัด
แต่เพียงชั่วอึดใจ เสียงชื่นชมก็ดังสนั่นราวกับฟ้าผ่า—
“พูดได้ดี! บุตรเทพพูดได้ตรงจุดนัก!”
“การฝึกตนจะดูแค่ว่าใครผ่านประสบการณ์มามากหรือน้อยได้อย่างไร พื้นฐานที่แน่นต่างหากถึงจะสำคัญ!”
“สวรรค์... บุตรเทพไม่ได้มีดีแค่พลังฝึกตนที่ล้ำเลิศ ดูท่าทางกับมุมมองนั่นสิ! ช่างสง่าเหลือเกิน—!”