กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านไปแปลไป
บทที่ 56 วาสนาแห่งโชคลาภ
อาจารย์อู๋เต๋อพาทุกคนมายังโรงแรมหรูแห่งหนึ่ง จากนั้นจึงเดินตามพนักงานเข้าไปในห้องส่วนตัวที่จองเอาไว้ล่วงหน้า
“พวกเธอคุยกันไปก่อนนะ ฉันออกไปโทรศัพท์สักหน่อย”
เขาถือโทรศัพท์เดินออกไป ไม่นานเสียงของเขาก็ดังลอดเข้ามาจากด้านนอกเป็นระยะ
“ฮัลโหล เถ้าแก่เจียงเหรอ? วันนี้ฉันมีธุระกะทันหัน ไว้วันหลังค่อยนัดกัน... วางใจได้ ฉันจำได้หมดแล้ว อืม งั้นแค่นี้ก่อน... อ้อ จริงสิ งานเลี้ยงที่นายจองไว้ไม่ต้องยกเลิกนะ พอดีฉันกำลังจะเลี้ยงเพื่อนอยู่พอดี...”
ทั้งสามคนในห้องได้ยินบทสนทนาโดยคร่าว ๆ ก่อนจะมองหน้ากันอย่างพูดไม่ออก
นี่มัน... คนที่หน้าด้านไร้ยางอายถึงขนาดนี้ พวกเขาเพิ่งเคยเห็นเป็นครั้งแรกจริง ๆ