เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านไปแปลไป
บทที่ 31 ฝีมือการต่อสู้ระดับกาก
ตอนบ่ายห้าโมงกว่า ๆ หมี่ลี่ยังไม่มีทีท่าว่าจะกลับไป เธอเริ่มรู้สึกกังวลขึ้นมาเล็กน้อย
เสบียงของเสี่ยวไป๋ที่บ้านยังเหลือพอให้กินได้อีกหนึ่งวัน ตอนนี้จึงยังไม่ต้องกลัวว่ามันจะหิว แต่ถ้าผ่านไปอีกหนึ่งหรือสองวันแล้วยังไม่กลับไป แบบนั้นคงแย่แน่
ตอนนี้หมี่ลี่ทำได้เพียงรับรู้ล่วงหน้าไม่กี่นาทีก่อนที่การข้ามโลกจะเกิดขึ้นเท่านั้น ในเวลาปกติแทบไม่มีความผิดปกติอะไรเลย ทั้งกระบวนการและวิธีการข้ามโลกก็ไม่สามารถควบคุมได้...
อืมม์... แต่ดูเหมือนจะไม่ใช่ว่าควบคุมไม่ได้ทั้งหมดเสียทีเดียว
โดยทั่วไปแล้ว ยิ่งเธอสัมผัสสิ่งของชิ้นไหนบ่อย มีความทรงจำเกี่ยวกับมันมาก หรืออยู่ใกล้มันมากเท่าไร สิ่งของชิ้นนั้นก็ยิ่งมีโอกาสกลายเป็นเป้าหมายในการเข้าสิงมากขึ้นเท่านั้น