บทที่ 26 ผ้าอ้อม

บทที่ 26 ผ้าอ้อม

กินข้าวของซีไป๋เฉิน ใส่เสื้อผ้าของซีไป๋เฉิน นอนบนเตียงของซีไป๋เฉิน...

หมี่ลี่รู้สึกว่า ตัวเองก็ควรทำอะไรตอบแทนเขาบ้าง

เธอถือไม้กวาด ลากผ้าขี้ริ้วผืนหนึ่ง และหิ้วถังน้ำสะอาด เริ่มลงมือทำความสะอาดบ้านเก่าหลังนี้ครั้งใหญ่

ซีไป๋เฉินเองก็หยิบผ้าขี้ริ้วผืนหนึ่งมา เตรียมจะเข้ามาช่วย

ผลคือถูกหมี่ลี่รำคาญจนไล่กลับไป

【นายไปเขียนนิยายของนายเถอะ อย่ามาอยู่ตรงนี้ เดี๋ยวทำฉันเสียสมาธิ】

ก็แค่ทำความสะอาดบ้านเองไม่ใช่เหรอ?

มีอะไรให้เสียสมาธิกัน?

ซีไป๋เฉินจึงอุ้มโน้ตบุ๊กไปนั่งอยู่ในศาลาเล็กกลางลานบ้าน พิมพ์นิยายไปพลาง มองหมี่ลี่ทำงานไปพลาง