เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านไปแปลไป
บทที่ 14 สูตรอาหารของเสี่ยวหมี่
แม้ปากจะบอกว่าไม่ใส่ใจ แต่วันรุ่งขึ้นซีไป๋เฉินกลับเตรียมอุปกรณ์ทำครัวและวัตถุดิบไว้ครบครัน เหลือเพียงรอเจ้าผีตัวน้อยมาสอนเท่านั้น
ตอนเช้า เขาพาเด็กก้อนแป้งสองคนออกไปกินอาหารเช้า ทั้งสามคนกินนมถั่วเหลืองไปสามแก้ว ปาท่องโก๋ห้าชิ้น และเสี่ยวหลงเปาหนึ่งเข่ง จากนั้นก็พาพวกเขาเดินเล่นบนถนนอยู่พักหนึ่ง ราวกับพาสุนัขออกมาเดินเล่น แถมยังซื้อเครื่องเล่นเกมให้คนละเครื่องด้วย
พอกลับถึงบ้าน เขาก็ปล่อยให้เด็กทั้งสองเล่นกันเอง
ซีไป๋เฉินเหลือบมองเวลา เห็นว่าเลยสิบเอ็ดโมงมาแล้ว จึงเดินเข้าครัว กวาดตามองไปรอบ ๆ ก่อนจะเรียกขึ้นมาราวกับถามลอย ๆ
“เสี่ยวหมี่?”
ภายในห้องครัวเงียบสนิท เห็นได้ชัดว่าเจ้าผีตัวน้อยไม่ได้อยู่ที่นี่
ซีไป๋เฉินจึงก้าวขายาว ๆ เดินค้นหาทีละห้อง
ไหนบอกว่าจะมาตอนมื้ออาหารไม่ใช่หรือ?
แล้วเจ้าผีนั่นหายไปไหน?