กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เซี่ยอวิ่นเหยียนปลอบประโลมหวังจิ่นซูจนสงบลง: “เรื่องนี้เจ้ามิต้องกังวล ข้าจะจัดการเอง เดิมทีก็เป็นเรื่องที่พวกข้าก่อขึ้นมา ย่อมไม่ปล่อยให้เจ้ารับไว้เพียงลำพังเป็นอันขาด เจ้าจงพักผ่อนอยู่ที่บ้านให้สบายสักสองสามวันเถิด”
หวังจิ่นซูพยักหน้า ในใจยิ่งรู้สึกซาบซึ้งต่อเซี่ยอวิ่นเหยียน นางหยิบของขวัญที่ตนเองตั้งใจนำมาให้อย่างแท้จริงออกมา เป็นถุงแพรลายดอกมู่หลานที่ปักไว้อย่างประณีตใบหนึ่ง