เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ในใจของเซี่ยอวิ่นเหยียนปวดร้าวอย่างหนาทึบ
นางเดินไปยังอีกด้านหนึ่งของชั้นวางดอกไม้ หยุดยืนอยู่เบื้องหน้ากล้วยไม้กลีบบัวกระถางหนึ่ง แสร้งทำเป็นไม่ได้ยินวาจาของบุตรราชาห้า
ทว่าในใจกลับประหนึ่งมีระลอกคลื่นยักษ์ซัดสาด
ที่นางรู้ก็คือ บุตรราชาห้ากลัวอยู่ตลอดเวลาว่าองค์รัชทายาทจะยังมิมรณะ จึงส่งคนออกตามหาร่องรอยขององค์รัชทายาทไปทั่ว พรรคพวกของเขา รวมถึงมือสังหารบางส่วนที่ว่าจ้างมา ล้วนตามหาหลินเหิงเยวี่ยอย่างไม่ละลด
ย่อมมีความเป็นไปได้จริง ๆ ว่าอาจถูกเขาหาพบ
แต่... นางไม่เชื่อ ไม่เชื่อว่าหลินเหิงเยวี่ยจะตายลงง่ายดายปานนี้
เขาเป็นคนที่ระมัดระวังรอบคอบถึงเพียงนั้นชัด ๆ ซ้ำยังเคยรับปากว่า หากนางหย่าขาดแล้ว จะแต่งนางเข้าตระกูล
ดังนั้น เซี่ยอวิ่นเหยียนจึงบอกตนเองในใจว่า นี่เป็นเพียงการหยั่งเชิงของบุตรราชาห้าเท่านั้น
นางแย้มยิ้ม ใบหน้างดงามสะคราญพราวเสน่ห์แฝงความหวานละมุน เอ่ยถามนางกำนัลข้างกายว่า “กล้วยไม้กลีบบัวนี้เพิ่งเบ่งบานในค่ำคืนนี้หรือ ช่างงดงามเหลือเกินจริง ๆ”