กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ซ่งหวยจือรู้สึกเสียใจภายหลังอย่างแท้จริง
เขาไม่เคยร่ำไห้จนมีสภาพเช่นนี้มาก่อน น้ำตาไหลเปรอะเปื้อนเต็มใบหน้า ร่ำไห้ไปพลางเอ่ยอธิบายไปพลาง “อวิ่นเหยียน ข้ารู้ว่าที่เจ้ากลายเป็นเช่นนี้ ย่อมเป็นเพราะเจ้าเองก็กลับมามีชีวิตใหม่อีกครา
แต่สิ่งที่เจ้าไม่รู้ก็คือ ชาติก่อนข้าเองก็ตายแล้วเช่นกัน เป็นนังแพศยาเจียงหนิงที่ทำร้ายข้าจนตาย! ข้าเสียใจภายหลังแล้ว ข้าเสียใจภายหลังตั้งแต่ชาติก่อนแล้ว
ทว่าพวกเราเป็นสามีภรรยาที่ฟ้าลิขิตไว้ ชาตินี้ข้าจะกุมมือของเจ้าไว้ ทุกภพทุกชาติตลอดไปข้าล้วนต้องอยู่ร่วมกับเจ้า! เจ้าบอกมาเถิด ข้าต้องทำเช่นไรเจ้าถึงจะเชื่อว่าข้ารักเจ้าจริง ๆ?”
เซี่ยอวิ่นเหยียนยกเท้าขึ้นเตะมือของเขาออกไป