กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เซี่ยอวิ่นเหยียนเกรงว่าบิดามารดาจะเป็นห่วง จึงขึ้นรถม้าของตระกูลเซี่ยไปก่อน
นางรออยู่ครู่หนึ่ง แล้วจึงกลับไปที่ตระกูลเซี่ยพร้อมกับเซี่ยหมิงหล่าง
ส่วนซ่งหวยจือนั้น ยังไม่ออกจากวังก็เหนื่อยล้าจนก้าวขาไม่ออก เท้าก็ปวดแทบขาดใจ เสื้อผ้าเปียกโชกทั่วร่างยังมิทันได้ผลัดเปลี่ยน มีเพียงเสื้อคลุมแห้ง ๆ ตัวเดียวห่อหุ้มกาย ย่างก้าวเป็นไปด้วยความยากลำบาก
กระทั่งเซี่ยหมิงหล่างออกจากวังมาแล้ว เขาก็ยังคงเดินโซซัดโซเซอยู่อย่างยากเย็น
ครั้นซ่งหวยจือเดินมาถึงหน้าประตูวังและขึ้นรถม้า เซี่ยอวิ่นเหยียนก็จากไปนานแล้ว
เขาสูดลมหายใจเข้าลึก นิ่งงันอยู่นานก็ได้แต่หลับตา ยอมรับชะตากรรม
ยังนับว่าดีที่ค่ำคืนนั้น เซี่ยอวิ่นเหยียนยังคงกลับมายังตระกูลซ่ง