เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เซี่ยอวิ่นเหยียนจัดการทุกสิ่งเรียบร้อย ก็รีบออกจากโถงเฉินซีไปทันที
นางเข้าพระราชวังมาตั้งแต่เด็กเป็นครั้งคราว จึงนับว่าคุ้นเคยกับผังของวังหลวงเป็นอย่างดี
หลบเลี่ยงเหล่านางกำนัลและขันทีที่กำลังปฏิบัติหน้าที่อยู่ตามทาง ไม่นานก็พบกับขันทีที่กำลังทำงานให้ฝ่าบาท
ทว่ายามนี้ ผู้คนที่ทอดสายตามองมาจากบนศาลาเก็บตำราแต่ไกล ก็เกิดความเปลี่ยนแปลงขึ้นเช่นกัน
บุตรราชาห้ามองสีหน้าที่เปลี่ยนไปของเซี่ยหมิงหล่าง พลางคิดว่าในอีกหนึ่งเค่อข้างหน้าเขาจะต้องยอมตกลงเป็นแน่
เซี่ยหมิงหล่างเองก็กำลังครุ่นคิดอยู่จริง ๆ ว่าควรจะไปช่วยเหยียนเอ๋อร์อย่างไร
ตำหนักของไทเฮา เขาไม่อาจบุ่มบ่ามบุกเข้าไป พระราชวังอันเข้มงวดแห่งนี้ มีองครักษ์แน่นหนาเป็นชั้น ๆ หากไทเฮาคิดจะทำร้ายเหยียนเอ๋อร์ นอกจากพึ่งพาบุตรราชาห้าแล้ว เขากลับไร้หนทางอะไรกันจริง ๆ!
ด้วยเหตุนี้ บุตรราชาห้าจึงได้กำแหงถึงเพียงนี้ “เรื่องขององค์รัชทายาท ไม่ว่ากรรมใดจะผูกพัน ล้วนกลายเป็นอดีตไปแล้ว ท่านเซี่ยไฉนต้องยึดติดด้วยเล่า”