เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
หลินเหิงเยวี่ยไม่ได้นอนตลอดทั้งคืน
หาใช่ไม่อยากนอนไม่ ในหัวของเขามีแต่เรื่องราวเต็มไปหมด ยามนอนไม่หลับจึงตัดใจไม่นอนเสีย นั่งอยู่หน้าโต๊ะตำรา มองดูแผนที่พลางเขียนจดหมายไปหลายฉบับ ทั้งยังเผาทำลายสิ่งของไปบางส่วน
ยามขอบฟ้าเริ่มปรากฏสีขาวยามรุ่งอรุณ หยางเอ้อร์เคาะประตูเบา ๆ “นายหญิง คุณหนูเซี่ยมาถึงแล้วขอรับ”
หลินเหิงเยวี่ยชะงักไป นึกว่าตนเองอดหลับอดนอนจนเกิดภาพหลอน จึงเอ่ยถาม “อะไรกัน”
เซี่ยอวิ่นเหยียนผลักประตูเดินเข้าไป นางพบว่าเพียงแวบแรกที่มองไปยังเขา กลับมีรสชาติของหัวใจที่เต้นระรัวประหนึ่งกวางน้อยกระโจนวิ่งอยู่ภายใน
ยังดีที่นางเป็นผู้ที่ผ่านการมีชีวิตมาถึงสองชาติภพ จึงยังพอสะกดกลั้นไว้ได้ สีหน้าภายนอกยังคงสงบนิ่ง
“เหตุใดท่านอ๋องจึงไม่หลับนอน ทราบหรือไม่ว่าร่างกายของท่านยามนี้เป็นช่วงเวลาที่ต้องการการพักผ่อนอย่างยิ่ง อดหลับอดนอนเช่นนี้ ระวังการรักษาก่อนหน้านี้จะเสียเปล่า”