เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
องค์หญิงใหญ่ไม่เต็มใจจะจ่ายเงินนี้อย่างยิ่ง นางกำลังลังเล ซ่งหวยจือก็มองเซี่ยอวิ่นเหยียนด้วยสายตาเย็นชา “ยากจะรับประกันได้ว่าเจ้าไม่ได้ไปหาหมอมาหลอกลวงพวกเรา! หมออะไรกันรักษาโรคต้องใช้เงินมากถึงเพียงนี้?! นางเซี่ย เจ้าช่างวิปลาสไปแล้วจริง ๆ ถึงกับกล้าเอาความคิดชั่วร้ายมาลงที่เสด็จย่า!”
เซี่ยอวิ่นเหยียนไอเบา ๆ หนึ่งเสียง หมอเซียวผู้นั้นที่นางหามาก็เอ่ยขึ้นทันควัน “ชะ! ในเมื่อจวนของพวกท่านไม่เชื่อ เช่นนั้นข้าไปก็สิ้นเรื่อง!”
จากนั้นเซี่ยอวิ่นเหยียนก็เอ่ยว่า “ก็จริง อาการปวดพระเศียรของไทเฮาเหนียงเหนียงก็มิได้เป็นอันตรายถึงชีวิต เพียงแต่ต้องทรมานอยู่ทุกเมื่อเชื่อวันก็เท่านั้น สามีไม่เต็มใจจะเสาะหาหมอมารักษาพระองค์ เช่นนั้นก็ช่างเถิด
ส่วนใบหน้าและขาของเจ้า ก็เพียงแค่แบกหน้าอัปลักษณ์นี้ไปชั่วชีวิต ภายหน้าคนอื่นเอ่ยถึงก็คงพูดแค่ว่าคุณชายอัปลักษณ์แห่งตระกูลซ่งผู้นั้นเท่านั้น เรื่องนี้จะมีอะไรกันเล่า? ส่วนขาของเจ้า การเป็นคนขาเป๋ก็คงไม่มีอะไรไม่ดีกระมัง?