กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
พอกลุ่มสกุลเจียงจากไป ลานเรือนก็กลับคืนสู่ความบริสุทธิ์สงบเงียบ
อู๋ถงรีบกุลีกุจอไปเก็บกวาดห้องหับ กวาดพื้น พรมน้ำ เช็ดถูตรงบริเวณที่เจียงหนิงเคยคุกเข่าจนสะอาดสะอ้านหมดจด
เซี่ยอวิ่นเหยียนเองก็รู้สึกปลอดโปร่งโล่งใจ นางส่องกระจกบรรจงเขียนคิ้วอย่างประณีต ดวงตาคู่งามกระจ่างใสเปี่ยมล้นไปด้วยรอยยิ้มที่มิอาจซ่อนเร้น
เพลานี้ องค์หญิงใหญ่ที่อยู่ ณ สุสานหลวงย่อมต้องร้อนรนดั่งถูกกรงเล็บนับร้อยข่วนเกา รอจนนางถือศีลสงบจิตกลับมา ย่อมจะต้องเดือดดาลเป็นฟืนเป็นไฟยิ่งกว่าเดิม ด้วยราชบุตรเขยถึงกับกล้าหาญชาญชัยฉวยโอกาสรับนางสนมยามนางไม่อยู่!
เจียงหนิงถูกกักบริเวณ ให้ไปอาศัยอยู่ที่ศาลาวสันต์หิมะซึ่งมิได้ต่างอันใดกับห้องบ่าวไพร่นานถึงหนึ่งเดือนเต็ม ทั้งยังต้องคัดลอกพระคัมภีร์ โมโหจนแทบจะกระอักตายเป็นแน่
ส่วนซ่งหวยจือนั้น กำลังถูกราชบุตรเขยสั่งสอนอบรมไปพลาง เกาใบหน้าตรงจุดที่คันคะเยอไปพลาง เขาคงรู้สึกราวกับมีน้ำหนัก 1,000 จินกดทับอยู่บนศีรษะเป็นแน่
ทว่าเพียงเท่านี้จะนับเป็นอะไรกันได้เล่า?