เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เจียงหนิงผมเผ้ากระเซอะกระเซิง บนหน้าผากมีรอยบวมปูดขนาดเท่าไข่ไก่ ใบหน้าเปรอะเปื้อนคราบเลือด บนมือก็เต็มไปด้วยเลือด
หญิงรับใช้ตัวน้อยที่นางพามาด้วยรีบไปตามซ่งหวยจือมาอย่างรวดเร็ว
เมื่อเห็นท่าทางไม่พูดไม่จาของเซี่ยอวิ่นเหยียน หลังจากเจียงหนิงร้องไห้โวยวายยกใหญ่แล้ว ก็หัวเราะอย่างชั่วร้าย “นางเซี่ย เจ้าคิดให้ดีเถิดว่าประเดี๋ยวจะแก้ตัวอย่างไร ดูซิว่าท่านพี่ซ่งจะเชื่อเจ้าหรือไม่!”
นางถึงกับใจกล้าบ้าบิ่นถึงเพียงนี้ ท้าทายเซี่ยอวิ่นเหยียนผู้เป็นนายหญิงเช่นนี้ อู๋ถงโกรธจนตัวสั่น ก้าวปราดเข้าไปหมายจะตบหน้าเจียงหนิงฉาดใหญ่!
เพียะ เพียะ!
แรงของอู๋ถงมหาศาลยิ่งนัก วันธรรมดามือเดียวหิ้วถังน้ำหนึ่งถังยังเดินได้อย่างมั่นคง สองฝ่ามือนี้ตบจนใบหน้าของเจียงหนิงบวมเป่ง มุมปากมีเลือดไหล แต่นางกลับหัวเราะอย่างพึงพอใจยิ่งกว่าเดิม “ฮ่า ๆ เจ้ากล้าตีข้า นังบ่าวชั้นต่ำอย่างเจ้ากล้าตีข้า! ใครก็ได้! ฆ่าคนแล้ว!! ฮูหยินน้อยจะฆ่าข้าแล้ว!”