เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เจียงหนิงเต็มไปด้วยความคับแค้นใจ!
ทั้งที่เห็นอยู่ชัด ๆ ว่าซ่งหวยจือรักนาง เซี่ยอวิ่นเหยียนแย่งคนรักของนางไปแล้ว ยังมีหน้าอะไรมาตบนางกัน!
เจียงหนิงตัวสั่นเทิ้ม ในใจด่าทอเซี่ยอวิ่นเหยียนแทบตาย ทว่ากลับมิกล้าทำอันใด นางทำได้เพียงเอ่ยด้วยดวงตาแดงก่ำอย่างดื้อดึงว่า “เป็นท่านพี่ซ่งที่รับข้าเข้าจวน ต่อให้ต้องไป ก็ควรเป็นท่านพี่ซ่งที่ส่งข้าออกไป! เจ้าเป็นเพียงภรรยาของเขา เจ้าเป็นใหญ่ตัดสินใจแทนตระกูลซ่งได้หรือ?”
เซี่ยอวิ่นเหยียนหมุนเล่นยาขี้ผึ้งในมือแผ่วเบา “นั่นสินะ ข้าตัดสินใจแทนไม่ได้หรือ? เจ้าพูดได้ถูกแล้ว ท่านพี่ซ่งของเจ้าเกี่ยวข้องอะไรกันกับข้าเล่า? โอสถสมานร้อยแผลที่รักษาอาการบาดเจ็บได้ดียิ่งของข้าขวดนี้ ไฉนต้องกระเสือกกระสนเอาไปให้เขาใช้ด้วย ให้คุณหนูเจียงผู้นี้คอยปรนนิบัติเขาให้ดีจะดีกว่า”
นางหันไปเอ่ยกับองค์หญิงใหญ่ว่า “แม่สามี ลูกสะใภ้ขอตัวก่อนเจ้าค่ะ”