เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 243 ถึงเวลากลับบ้านแล้ว (1)
สองเดือนผ่านไป
หลังจากจวงชิงอวี๋รู้เรื่องคร่าว ๆ ของแดนเบื้องบนแล้ว นางก็บอกลาผู้อาวุโสเผ่าจิ้งจอก นำทรัพยากรฝึกตนที่หลิงหูเสวียนมอบให้ ออกเดินทางท่องไปทั่วทุกแห่ง
โลกภายนอกมีผีร้ายกับผู้บำเพ็ญวิญญาณผีมากกว่าที่นางคิดไว้เสียอีก
ตอนที่พวกนางเดินทางจากที่ตั้งแก่นกำเนิดเสาค้ำพิภพกลับเขตจิ้งจอกขาวแห่งเสวี่ยชิว ดวงวิญญาณผู้ตายที่พบระหว่างทางยังถือว่าน้อย
เส้นทางอื่น ๆ โดยเฉพาะทางที่มุ่งหน้าไปยังสองสำนักใหญ่ มีไอภูตหนาแน่นจนรู้สึกอึดอัด
“เอิ๊ก~”
เนี่ยเฉินแปลงร่างย่อส่วนจนเหลือขนาดเท่าผลแอปเปิล นอนแผ่อยู่บนไหล่จวงชิงอวี๋
“กินไม่ไหวแล้วจริง ๆ พี่สาว ข้าจะเก็บตัวหลอมพลังแล้ว”
เห็นเขาลูบท้องแล้วพลิกตัวจนกลิ้งตกจากไหล่ จวงชิงอวี๋ก็ยื่นมือไปรวมพลังวิญญาณรองรับเขาไว้ ก่อนเก็บเขาเข้าไปในเนตรโลหิต