กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 120 ต่างก็เป็นคนน่าสงสาร (2)
คืนนั้น
ที่ห้องพักแขกในจวนนายอำเภอ
เยี่ยนฉือโบกมือให้จวงชิงอวี๋อย่างอาลัยอาวรณ์ “ศิษย์พี่หญิง ถ้าอย่างนั้นข้ากลับห้องแล้วนะ”
เขาต้องเรียนรู้ธรรมเนียมของเผ่ามนุษย์ จะเอาแต่อ้อนขอนอนในห้องศิษย์พี่หญิงอีกไม่ได้ ไม่อย่างนั้นคนนอกอาจเอาไปนินทาลับหลังได้
จวงชิงอวี๋ที่นั่งขัดสมาธิอยู่บนเตียงลืมตาขึ้น มองเขาอย่างจนใจ
“จะไปก็ไป จะอยู่ก็อยู่ ศิษย์น้องชาย เจ้าจะพูดประโยคเดิมซ้ำไปซ้ำมาเป็นร้อยรอบทำไม?”
“ข้าไม่อยากห่างจากศิษย์พี่หญิง”
เยี่ยนฉือยืนอยู่ตรงประตู ดูราวกับลูกหมาที่ถูกทิ้ง
จวงชิงอวี๋บอกว่า “ถ้าอย่างนั้นก็อยู่”