เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 119 ต่างก็เป็นคนน่าสงสาร (1)
พอทั้งสี่คนกินเสร็จ เกาฉินก็ให้สาวใช้ไปซื้อหมวกคลุมหน้ามาให้นางใบหนึ่ง แล้วสั่งให้สาวใช้ทั้งสองคนที่ติดตามมากลับจวนไปก่อน
ตอนพวกเขาเดินออกจากร้านอาหาร ลูกค้าที่นั่งอยู่ชั้นล่างก็เปลี่ยนเป็นอีกกลุ่มแล้ว เรื่องที่คุยกันก็เปลี่ยนไปด้วย ไม่มีใครพูดถึงคุณชายกับคุณหนูบ้านโจวอีก
แต่โจวอิ๋งได้ยินเรื่องที่ลูกค้าชั้นล่างกำลังคุยกัน จึงถามเกาฉินว่า “จวงไฉ่เตี๋ยอะไร แล้วเรื่องถอนหมั้นกับจวนหลินอีก พวกเขาพูดเรื่องอะไรกัน?”
ทั้งสี่คนเดินอยู่บนถนน พอได้ยินน้ำเสียงโกรธของโจวอิ๋ง เกาฉินก็บอกเพียงว่า “ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรหรอก แถมยังชวนให้เสียอารมณ์ด้วย นานทีพวกเราจะได้มาเจอกัน ข้าไม่อยากพูดให้หมดสนุก”
เดิมทีเกาฉินไม่อยากเล่า แต่ทนโจวอิ๋งเซ้าซี้ถามไม่ไหวจริง ๆ
พอนึกถึงนิสัยของโจวอิ๋ง ต่อให้นางไม่พูด กลับไปโจวอิ๋งก็ต้องส่งคนไปสืบอยู่ดี สู้เล่าเสียเองดีกว่า โจวอิ๋งจะได้ไม่ต้องลำบากส่งคนไปถาม