บทที่ 189 เป็นฝ่ายขอสงบศึกก่อน

บทที่ 189 เป็นฝ่ายขอสงบศึกก่อน

วันที่ 20 พฤษภาคม 1993 พิตต์สเบิร์ก โรงพยาบาลเซนต์ฟรานซิส ด้านนอกห้องผู้ป่วยพิเศษ

แสงไฟในโถงทางเดินสว่างจ้าจนแสบตา ไฟหน้าห้องฉุกเฉินดับไปเกือบครึ่งชั่วโมงแล้ว เมลลอนผู้เฒ่าถึงเพิ่งถูกเข็นออกมา

แพทย์ที่เดินออกมาพูดเพียงประโยคเดียว “อาการทรงตัวชั่วคราวแล้ว แต่ยังจำเป็นต้องเฝ้าดูอาการต่อไป”

จากนั้นก็นำตัวเข้าไปในห้องไอซียู คนในตระกูลทั้งหมดถูกกันไว้นอกประตู

ทิโมธียืนพิงผนังห้องไอซียู สองมือล้วงกระเป๋ากางเกง จ้องมองภาพทิวทัศน์บนผนังฝั่งตรงข้ามอย่างเหม่อลอย

ริชาร์ดนั่งอยู่บนม้านั่งยาวด้านข้าง ไขว่ห้าง บุหรี่ในมือเพิ่งจุดติด ถึงนึกขึ้นได้ว่าที่นี่คือโรงพยาบาล จึงขยี้ดับลงกับพื้นอย่างส่งเดช แล้วควงไฟแช็กเล่นอย่างหงุดหงิด

เรเชล เมลลอน วอลตัน ยืนอยู่ริมหน้าต่าง หันหลังให้คนทั้งสอง ทอดสายตามองดูทิวทัศน์ยามค่ำคืนของพิตต์สเบิร์กนอกหน้าต่าง ไม่รู้ว่ากำลังคิดอะไรอยู่

คนสามคน สามท่าทาง ทว่าสีหน้ากลับแทบไม่ต่างกัน ทั้งเหนื่อยล้า อับจนหนทาง และเจือความกระอักกระอ่วนที่อธิบายไม่ถูก