กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย NovelSQL
บทที่ 183 สนองคืนด้วยวิธีเดียวกัน
วันที่ 3 พฤษภาคม 1993 วอชิงตัน ทำเนียบขาว
หลังจากประโยค “ฉันจะทำอะไรให้เธอได้บ้าง” ของคลินตันเอ่ยออกมา เฉินเซี่ยวไม่ได้ตอบในทันที
เขาทอดสายตามองดอกทิวลิปที่เบ่งบานนอกหน้าต่าง ครุ่นคิดอยู่นานจึงเอ่ย “ท่านประธานาธิบดี เมื่อครู่ท่านถามผมว่า แผนแบบไหนถึงจะทำให้วอลล์สตรีทยอมรับได้ ผมให้กรอบแก่ท่านไปแล้ว ลดการขาดดุล ขยายการค้า ปฏิรูปรัฐสวัสดิการ ในสามข้อนี้ ข้อแรกทำได้ยากที่สุด”
คลินตันพยักหน้า แสดงความเห็นพ้อง
“ขึ้นภาษีคนรวย” เฉินเซี่ยวกล่าว “ทิศทางนี้ถูกต้อง แต่จะขึ้นอย่างไร ขึ้นถึงระดับไหน ใครเป็นคนดำเนินการ ล้วนเป็นปัญหา ท่านรู้ไหมว่าอุปสรรคใหญ่ที่สุดตอนนี้อยู่ที่ไหน”
คลินตันครุ่นคิด “สภาคองเกรสหรือ รีพับลิกันไม่มีทางยอมรับแน่นอน”
เฉินเซี่ยวส่ายหน้า “สภาคองเกรสเป็นเพียงด้านเดียว การเกลี้ยกล่อมพวกเขาเป็นเพียงเรื่องของเวลา แต่อุปสรรคที่ลึกซึ้งกว่านั้น อยู่ในระดับการปฏิบัติ”