กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย NovelSQL
บทที่ 171 ขวากหนามรอบด้าน
วันที่ 25 มกราคม 1993 นิวยอร์ก วอลล์สตรีท
นี่เป็นวันที่สองหลังจากเฉินเซี่ยวออกเดินทางไปฮ่องกง
แผนกระตุ้นเศรษฐกิจของคลินตันแพร่ออกมาจากกระทรวงการคลัง วงเงินรวมสามหมื่นล้านดอลลาร์ จะนำไปลงทุนด้านโครงสร้างพื้นฐาน การศึกษา และบรรเทาปัญหาการว่างงาน ฟังดูงดงาม นี่คือการทำตามคำมั่นที่ให้ไว้ช่วงหาเสียง
แต่วอลล์สตรีทไม่มีทางมองเช่นนั้น
ที่โต๊ะซื้อขายตราสารหนี้ของโกลด์แมน แซคส์ จิ้งจอกเฒ่าคนหนึ่งจ้องบทสรุปที่ส่งมาทางแฟกซ์อยู่สามนาที ก่อนวางกระดาษลง เอนหลังพิงเก้าอี้แล้วหัวเราะ รอยยิ้มเจือแววเย้ยหยัน
“สามหมื่นล้านดอลลาร์งั้นหรือ” เขาเอ่ยกับเทรดเดอร์หนุ่มข้างกาย “นายว่าเงินก้อนนี้จะมาจากที่ไหนได้”
เทรดเดอร์หนุ่มยักไหล่ “พิมพ์เอาสิ ไม่ก็ออกพันธบัตรรัฐบาล”
“ใช่” จิ้งจอกเฒ่าพยักหน้า “แต่ถ้าพิมพ์เงิน เงินเฟ้อก็ตามมา ถ้าออกพันธบัตรรัฐบาลมากเกินไป เศรษฐกิจก็ถูกกดให้ชะลอตัว นายว่าสองอย่างนี้วอลล์สตรีทชอบอย่างไหนล่ะ”