บทที่ 164 ทนายจอมพลิ้ว

บทที่ 164 ทนายจอมพลิ้ว

วันที่ 29 ตุลาคม 1992 ศาลแขวงรัฐบาลกลางแห่งดีทรอยต์

วันนี้เฉินเซี่ยวเดินทางมาฟังการพิจารณาคดีด้วยตัวเอง เขากับเฉินเหล่ยนั่งเงียบ ๆ อยู่แถวหลังสุดของที่นั่งผู้เข้าฟัง

ห้องพิจารณาคดีไม่ใหญ่นัก ม้านั่งไม้ยาวมีคนนั่งอยู่ราวหกถึงเจ็ดส่วน ส่วนใหญ่เป็นครอบครัวของคาร์ล มีผู้สูงอายุสีหน้าเคร่งขรึมสองคน หญิงวัยกลางคนหนึ่งคน และเด็กผู้หญิงมัดผมหางม้าอีกคนหนึ่ง น่าจะเป็นลูกสาวของคาร์ล

คณะลูกขุนนั่งอยู่ฝั่งซ้ายของห้อง มีทั้งหมดสิบสองคน ชายเจ็ด หญิงห้า ในจำนวนนั้นมีคนงานสวมเสื้อเชิ้ตลายสก็อต หญิงวัยกลางคนสวมแว่นตา และหนุ่มผิวดำคนหนึ่งที่ควงดินสอเล่นแก้เบื่ออยู่ตลอด

พยานของฝ่ายอัยการเพิ่งจะเดินลงจากคอกพยานไป

นั่นคือผู้จัดการฝ่ายการเงินคนหนึ่งของบริษัทเดิมคาร์ล ชายวัยกลางคนศีรษะล้านที่เบิกความอยู่นานยี่สิบนาที เล่าเป็นคุ้งเป็นแควว่าคาร์ลสั่งให้แก้บัญชีอย่างไรและข่มขู่ไม่ให้เขาพูดอย่างไร ราวกับกำลังท่องบทละคร

เฉินเซี่ยวมองไปยังโต๊ะทนายจำเลย

วันนี้รูดีแต่งตัวเรียบง่ายเป็นพิเศษ สูทสีเทาเข้ม เชิ้ตขาว เนกไทสีกรมท่า เส้นผมหวีเรียบไร้ที่ติ ท่าทีขี้เล่นกวนประสาทถูกเก็บไปจนหมด