บทที่ 163 ผู้มีพระคุณ

บทที่ 163 ผู้มีพระคุณ

วันที่ 25 ตุลาคม 1992 นิวยอร์ก ร้านกาแฟแห่งหนึ่งในกรีนิชวิลเลจ

เฉินเซี่ยวนั่งริมหน้าต่าง มองผู้คนสัญจรไปมาด้านนอก ปลายเดือนตุลาคม นิวยอร์กเริ่มมีไอเย็นของปลายฤดูใบไม้ร่วง ใบไม้เหลืองร่วงหล่น ก่อนถูกลมพัดหมุนวนไปตามพื้น

ร้านกาแฟไม่ใหญ่ ตกแต่งแบบเก่า บนเคาน์เตอร์วางเครื่องชงกาแฟทรงโบราณไว้เครื่องหนึ่ง เวลานี้มีลูกค้าไม่มาก มีเพียงชายชราคนหนึ่งนั่งอ่านหนังสืออยู่มุมร้าน กับคู่รักอีกคู่หนึ่งที่กำลังกระซิบคุยกัน

เฉินเหล่ยนั่งโต๊ะตรงมุมร้าน พลิกหนังสือพิมพ์ไปเรื่อย ๆ แต่สายตาคอยชำเลืองไปทางประตูเป็นระยะ

กระดิ่งลมตรงประตูร้านดังกรุ๊งกริ๊งขึ้น

เฉินเซี่ยวเงยหน้า เห็นคนสองคนเดินเข้ามา

ชายที่เดินนำหน้ามีอายุราวสี่สิบปี รูปร่างผอมสูง สวมสูทลายทางสีน้ำเงินเข้มตัดเย็บสะดุดตา เสื้อเชิ้ตสีชมพูเด่นเป็นพิเศษ เนกไทผูกหลวม ๆ กระดุมคอเสื้อยังปลดไว้หนึ่งเม็ด