กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย NovelSQL
บทที่ 146 ลงทุนในอนาคต
วันที่ 18 มกราคม 1992 รัฐเมน เคนเนบังก์พอร์ต
ลมทะเลหอบกลิ่นเค็มปร่าพัดปะทะโขดหินของแหลมวอล์กเกอร์ เดือนมกราคมในนิวอิงแลนด์เหน็บหนาวบาดลึกถึงกระดูก ทว่าเปลวไฟในเตาผิงของบ้านพักตากอากาศประจำตระกูลบุชกลับกำลังลุกโชนอย่างอบอุ่น
เฉินเซี่ยวนั่งอยู่บนโซฟาหนังในห้องรับแขก มองดูมหาสมุทรแอตแลนติกสีเทาตะกั่วผืนกว้างนอกหน้าต่าง คลื่นแต่ละระลอกซัดแตกกระจายตามชายฝั่งไม่ขาดสาย
“ท่านประธานาธิบดี ท่านไม่ควรนัดผมมาทะเลในสภาพอากาศแบบนี้เลย” เฉินเซี่ยวรับกาแฟร้อนที่บุชผู้พ่อยื่นส่งให้ด้วยตนเอง
“บางเรื่องคุยกันต่อหน้าจะดีกว่า” บุชผู้พ่อนั่งลงฝั่งตรงข้ามเขา เขาสวมกางเกงสแล็กสีกากีและเสื้อสเวตเตอร์ขนสัตว์ แต่รอยเคร่งเครียดหว่างคิ้วยังปิดไม่มิด “อีกอย่าง บาร์บาร่าก็บ่นคิดถึงคุณกับซาราห์มาตั้งนานแล้ว คุณควรมาหาบ่อย ๆ”
สิ้นคำ เสียงฝีเท้าก็ดังลงมาจากบันได
ชายร่างสันทัดวัยราวสี่สิบปี คิ้วเข้มใบหน้าเหลี่ยมเดินลงมา เขาสวมเสื้อเชิ้ตสีฟ้าอ่อนพับแขน ผมเผ้าหนาฟู ทั้งตัวให้อารมณ์คาวบอยเท็กซัสอย่างชัดเจน
“พ่อ ผมจอดรถเรียบร้อยแล้ว อ้าว มีแขกเหรอ”
สายตาของเขาจับจ้องลงบนร่างของเฉินเซี่ยว หยุดนิ่งไปสองวินาที