กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย NovelSQL
บทที่ 92 ว่าด้วยวิธีตัดต้นกุยช่าย
บอสตัน คฤหาสน์วัตสัน คืนวันที่ 15 มกราคม
ภายในห้องหนังสือของคฤหาสน์อบอวลด้วยกลิ่นซิการ์และวิสกี้ ใต้แสงจากเตาผิง ภาพเหมือนบรรพบุรุษตระกูลวัตสันแต่ละรุ่นบนผนังไม้โอ๊กสีเข้มดูราวกับกำลังจับจ้องบุรุษทั้งสี่ในห้อง—ผู้กุมกระแสเงินทุนหมุนเวียนมูลค่าหลายหมื่นล้านดอลลาร์
ไมเคิล สไตน์ฮาร์ดตกระแทกแก้วเหล้าลงบนโต๊ะอย่างแรง ของเหลวสีอำพันกระฉอกออกมา
“ฉันคิดว่าฉันต้องการคำอธิบาย” น้ำเสียงเขาตึงเครียด สายตากวาดมองอีกสามคน “ทำไมในช่วงเวลาสำคัญ ถึงมีคนแอบเผ่นหนีไปก่อน? แถมยังไม่ได้แจ้งพันธมิตรล่วงหน้าอีกด้วย?”
จูเลียน โรเบิร์ตสันนั่งนิ่งบนเก้าอี้พนักสูง นิ้วเคาะที่วางแขนเบาๆ ส่วนจอร์จ โซรอสพ่นควันซิการ์ช้าๆ ทำราวกับไม่ได้ยิน
เฉินเซี่ยวลุกขึ้น เดินไปหน้าเตาผิง เปลวไฟทอดแสงเงาไหววูบลงบนใบหน้าของเขา
“ไมเคิล” เขาหันกลับมา น้ำเสียงสงบนิ่ง “ถ้าพวกเราบอกคุณล่วงหน้าว่าพวกเราจะปิดสถานะ คุณจะทำยังไง?”