ตอนที่ 229 แขกไม่ได้รับเชิญ

เขาเวยหมาง เชิงเขา

ภายในจวนถ้ำที่ปลอดโปร่งไสว

ตงเล่ออ่านความทรงจำทั้งหมดของชายชราหลังค่อมจบแล้วก็ขมวดคิ้ว “ที่แท้ก็เป็นเพียงร่างแยก แถมความทรงจำยังถูกดัดแปลงด้วย”

แม้ร่องรอยเหล่านั้นจะเล็กน้อยและซ่อนอยู่ลึกมาก แต่สำหรับตงเล่อแล้ว มันไม่ใช่ปัญหาใหญ่อะไร

ความคิดบางอย่างวาบผ่านสมอง ตงเล่อหันสายตากลับไปยังวิญญาณแท้ในมือ โดยไม่ได้รีบร้อนลงมือทันที

เขาสะบัดปลายแขนเสื้อ แผ่นยันต์หลายสิบแผ่นก็ลอยออกมา พับเป็นผู้พิทักษ์กระดาษโดยอัตโนมัติ จากนั้นค่อย ๆ ขยายใหญ่ขึ้น ปรากฏขึ้นเป็นสีเลือด และกลายเป็นผู้มีพละกำลังกระดาษที่มีรูปลักษณ์คล้ายคลึงมนุษย์มีชีวิต

“ไปดูแลเด็ก ๆ ในถ้ำก่อน จากนั้นไปยังสถานที่เหล่านี้ ช่วยผู้เสียหายกลับมาแล้วจัดให้อยู่ในที่เหมาะสม” ตงเล่อชี้นิ้วมือ แผนผังสามมิติของเขาเวยหมางปรากฏขึ้นกลางน่านฟ้า โดยมีจุดสีแดงทำเครื่องหมายไว้หลายแห่ง

สถานที่เหล่านั้นคือฐานที่มั่นอื่น ๆ ที่ชายชราหลังค่อมเตรียมไว้ ภายในยังคุมขังเด็กจำนวนไม่น้อยที่ถูกขายหรือถูกลักพาตัวมา

ผู้มีพละกำลังกระดาษพยักหน้าเงียบ ๆ แล้วแบ่งออกเป็นสองกลุ่ม

กลุ่มหนึ่งเดินเข้าไปยังส่วนลึกของถ้ำ ปล่อยเด็กเล็กที่อยู่ในกรงออกมา ส่วนอีกกลุ่มออกจากจวนถ้ำแล้วแยกกันปฏิบัติการอย่างรวดเร็ว มุ่งหน้าไปยังฐานที่มั่นต่าง ๆ