เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
หมู่บ้านซ่างหวัง;
ท่ามกลางภูเขาใหญ่โอบล้อม หมู่บ้านเล็ก ๆ ที่มีไม่เกินสามสิบหลังคาเรือน
ชาวบ้านส่วนใหญ่ใช้ชีวิตอย่างลำบาก ยากจะเรียกได้ว่าเป็นดินแดนท้อนอกโลกที่ถนนตัดสลับคั่นไร่นา ได้ยินเสียงไก่เสียงหมา แต่ยามปกติก็ไม่มีคนนอกโผล่มาเช่นกัน
เมื่อมีใบหน้าแปลกหน้าปรากฏในหมู่บ้าน ก็ดึงความสนใจของชาวบ้านทันที
“สือเออร์ วันนี้ทำไมกลับมาเร็วอย่างนี้” ที่ปากทางหมู่บ้านมีผู้เฒ่าถือพัดนั่งอยู่ เอ่ยเรียกหวังสือให้หยุด แต่เห็นได้ชัดว่าสายตากลับจ้องเขม็งไปที่ตงเล่อและจี้ซีข้าง ๆ
ตอนนี้ในหัวของหวังสือมีแต่เรื่องพาเซียนกลับบ้านไปรักษาแม่ ไม่มีอารมณ์คุยเล่นกับผู้เฒ่า “ปู่สาม ข้ามีธุระ ขอตัวก่อน”
กล่าวขออภัยคำหนึ่ง แล้วรีบก้าวเท้าไปทางบ้าน
ผู้เฒ่ายังไม่ทันยื่นมือรั้งไว้ หวังสือที่มาพร้อมกับตงเล่อและจี้ซีหายสาบสูญไปแล้ว “เด็กคนนี้…”
……
ชายขอบเขตหมู่บ้าน อยู่ใกล้กับสระน้ำ