ตอนที่ 190 จุดเริ่มต้นของตัวแปร

“ซี๊ด~”

ภายในอพาร์ตเมนต์เก่าโทรมมืดสลัว เสียงร้องด้วยความเจ็บปวดพร้อมสูดลมหายใจเฮือกพลันดังขึ้น ทำลายความสงบเงียบลง

ชั่วพริบตาที่เฉินเจ๋อลืมตาขึ้นมา ความปวดตื้อระลอกแล้วระลอกเล่าก็แล่นมาจากท้ายทอย เขายื่นมือไปลูบคลำโดยจิตใต้จิตสำนึก เลือดที่แข็งตัวจับเส้นผมเป็นก้อนเหนียวกรังจนรู้สึกสากมือเล็กน้อย

ทว่านอกเหนือจากนี้ กลับไม่ได้มีความรู้สึกอื่นใดมากนัก

ในจังหวะที่ชุบชีวิต บาดแผลเดิมบนร่างกายก็ได้รับการรักษาจนหายดีด้วยหุ่นยนต์นาโนไปแล้ว

สิ่งที่ผุดขึ้นมาในตอนนี้ ก็เป็นเพียงเศษเสี้ยวจิตตกค้างก่อนตายของผู้เสียชีวิตเท่านั้น

ผ่านไปครู่หนึ่ง ความปวดตื้อที่หลงเหลืออยู่ก็จางหายไป

เฉินเจ๋อจึงมีเวลากวาดตามองสภาพแวดล้อมรอบตัว ห้องไม่ได้ใหญ่นัก ทั้งไม่มีการตกแต่งพิเศษอะไร ยิ่งไม่มีเครื่องใช้ไฟฟ้าขนาดใหญ่ เตียง โต๊ะ และตู้เสื้อผ้าเบียดเสียดอยู่ด้วยกัน

แก้วน้ำ กาน้ำ รวมถึงข้าวของจิปาถะอื่นๆ ตกเกลื่อนกระจายอยู่บนพื้น สภาพเละเทะไปทั่ว

เห็นได้ชัดว่าร่างเดิมน่าจะดิ้นรนอยู่พักหนึ่งก่อนตาย