ตอนที่ 178 เทพมนุษย์ลงมา โรคระบาดใหญ่ อาณาจักรจึงล่มสลาย

“ไปด้วยกัน? พวกคุณ... ตั้งใจจะดัดแปลงร่างกายผมให้เป็นคอมพิวเตอร์ แล้วไปกับผมด้วยงั้นเหรอ?” ตงเล่อคิดครู่หนึ่ง ถามหยั่งเชิง

ข้อตกลงที่สามยังคงแก้ไข: “การเอาผลิตภัณฑ์ที่มีหน้าที่การทำงานเดียวมาเปรียบเทียบผลลัพธ์ของการดัดแปลงนั้นไม่แม่นยำ”

“อย่างที่ผมบอก คุณคือเรืออาร์กของเราที่ข้ามผ่านห้วงมิติกาลเวลา ไม่ใช่ภาชนะที่เก็บเมล็ดพันธุ์ไฟแห่งอารยธรรม”

ตงเล่อพยักหน้าอย่างเข้าใจบ้างไม่เข้าใจบ้าง เปลี่ยนบทบาทที่กำหนดของตัวเองจาก “วิทยาการคอมพิวเตอร์” เป็น “ยานอวกาศอเนกประสงค์” แล้วถามต่อ:

“ผมยังมีคำถามอีกข้อ ถ้าพวกคุณเพียงต้องการความสามารถของผม เพื่อผลักดันความก้าวหน้าทางเทคโนโลยีรอบใหม่ การคงจิตสำนึกของผมไว้ไม่น่าจะใช่การดำเนินการที่จำเป็นใช่ไหม”

“ทำไมยังต้องพูดกับผมมากขนาดนี้ ถึงขั้นเปิดกว้างสิทธิ์การเข้าถึงหุ่นยนต์นาโนบางส่วนให้ผมด้วย”

“ไม่กลัวว่าจะนำปัญหายุ่งยากมาสู่ตัวเองหรือ?”

ข้อตกลงที่สามจ้องมองตงเล่ออย่างจริงจัง ใช้น้ำเสียงชนิดหนึ่งที่จริงจังจนมีความผิดปกติกล่าวว่า: “ตงเล่อ คุณขาดการรับรู้เกี่ยวกับตัวเอง และความสำคัญของตัวเองอย่างร้ายแรง”

“ในฐานะนักเดินทางข้ามมิติกาลเวลาหนึ่งเดียวในประวัติศาสตร์ปัจจุบันที่ถูกบันทึกและได้รับการยืนยัน ตัวตนของคุณเองก็เป็นสิ่งที่เหลือเชื่อชนิดหนึ่ง ความสามารถของคุณถือกำเนิดขึ้นอย่างไร กระบวนการเป็นอย่างไร แสดงบทบาทอย่างไร”

“มีความไม่รู้อีกมากมายเกินกว่าจะนับที่ควรค่าแก่การสำรวจ”