กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
สมองในโหล
โลกเสมือน
แสงอาทิตย์นอกหน้าต่างอ่อนโยนชวนมึนเมาเล็กน้อย ส่องเข้ามาในห้องหนังสืออันอบอุ่น สายลมอ่อนพัดใบไม้ด้านนอกจนเกิดเสียงซู่ซ่า โทรทัศน์ฉายเรื่องราวซ้ำซากจำเจ
ตงเล่อสมองในถังในรูปลักษณ์เด็กเอนหลังลงบนเตียง จิตสำนึกไล่ผ่านกลุ่มแชตทีละนิด มีเพียงข้อความไม่กี่ข้อความที่กระจัดกระจาย เขาจึงแสดงสีหน้าหมดอารมณ์: “เฮ่อ เริ่มน่าเบื่ออีกแล้ว”
ตั้งแต่ช่วงก่อนที่เหล่าตงเล่อเสนอแผน “ทะเลดวงดาวแห่งโชคชะตา” ในกลุ่มแชตก็แทบไม่มีใครพูดคุยกันแล้ว
รวมถึง【เทพนิยาย】ด้วย เหล่าตงเล่อส่วนใหญ่ดูเหมือนจะเข้าสู่ช่วงพัฒนาอย่างราบรื่น
คนที่ควรพัฒนาวิทยาศาสตร์ก็พัฒนาวิทยาศาสตร์ คนที่ควรบำเพ็ญก็บำเพ็ญ คนที่ควรวางแผนอารยธรรมก็วางแผนอารยธรรม……
แม้แต่พลังเหนือธรรมชาติก็จัดกิจกรรมชุดหนึ่ง พยายามค้นหาในความว่างเปล่าอันกว้างใหญ่เพื่อหาอารยธรรมอื่นที่มีมวลร่างเท่ากัน
ข้อยกเว้นหนึ่งเดียวคือ【เกม】 เพราะสภาพโลกพิเศษ
แทบไม่มีเวลาพัฒนาเติบโตอย่างมั่นคง ทุกขณะกำลังแข่งกับภัยพิบัติจากธรรมชาติ รับมือปัญหาสังคมและปัญหาธรรมชาติที่ผุดออกมาไม่ขาดสาย ยุ่งจนแทบไม่มีเวลา