เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
เดือนที่สามของการออกไปข้างนอกฝึกฝนภาคสนาม
ยามตงเล่อควบคุมเรือเหาะออกมาจากหุบเขา กลิ่นอายรอบตัวก็เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง ชายเสื้อคลุมถูกย้อมด้วยเลือดจนเป็นสีแดงคล้ำ ความอ่อนโยนความสงบแต่เดิมสูญสิ้นจนไม่เหลือ สิ่งที่เข้าแทนที่คือไอเย็นยะเยือกยากจะบรรยาย
ยังดีที่การเปลี่ยนแปลงนี้ไม่ได้เป็นไปอย่างต่อเนื่องนานนัก
หลังออกมา ตงเล่อก็ใช้วิชาความบริสุทธิ์ชำระคราบเลือดบนเสื้อผ้าออกไป จากนั้นควบแน่นกระจกวารีขึ้นมาบานหนึ่ง เขามองดูตนเองในกระจกแล้วปรับสีหน้าเล็กน้อย เก็บไอเย็นบนใบหน้ากลับไป
เหล่าตงเล่อในกลุ่มแชตที่กำลังรับชมไลฟ์สดเห็น “ชะตาชีวิต” เก็บอาการภาพลักษณ์ ทันใดนั้นก็รู้ว่าเขามีแผนการจะหยุดมือแล้ว
มีบางคนรู้สึกเสียดายอยู่บ้าง
【ตงเล่อซัคคิวบัส: ไม่ฆ่าต่อแล้วเหรอ?】
“อืม ข้อมูลกับทรัพยากรเก็บรวบรวมมาพอสมควรแล้ว ต้องหยุดพักก่อนเพื่อยกระดับพลังอำนาจขึ้นไป” ตงเล่อผู้มีชะตาเห็นข้อความก็พยักหน้า
เขาจำได้ขึ้นใจเสมอว่าทวีปดาราสวรรค์เป็นสถานที่ที่ยกย่องพลังอำนาจเป็นใหญ่ หากไร้ซึ่งพละกำลัง ทุกสิ่งล้วนไร้ความหมาย
การลงมือสังหารครั้งใหญ่ก็ไม่ได้เพียงเพราะหมั่นไส้พวกที่ไม่เลือกวิธีการเพื่อแย่งชิงโชคชะตาเท่านั้น อีกเหตุผลหนึ่งคือเขาเล็งข้อมูลและทรัพยากรบำเพ็ญที่พวกนั้นเก็บสะสมไว้ต่างหาก