เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
ออกจากตำบลไป๋สุ่ย ตงเล่อโดยสารเรือเหาะมุ่งตามทิศทางที่โชคชะตาสายหนึ่งซึ่งเขาเคยเห็นเหนือตระกูลไป๋เมื่อก่อนหน้านี้สลายหายไป เดินทางไปตลอดทาง
หยุดทุกสองร้อยลี้ สอบถามชาวท้องถิ่นว่าเคยได้ยินสถานที่ชื่อเขาหยางเยวี่ยหรือไม่
ผลคือเดินทางเป็นเส้นตรงไปหนึ่งพันลี้ กลับไม่ได้ข้อความแม้แต่ครึ่งเดียว
"หรือว่า ผมอ่านชื่อผิด หรือหาทิศทางผิดไปแล้ว" ตงเล่อเริ่มสงสัยตัวเอง อาศัยการใช้ประโยชน์จากกลุ่มแชตเรียกค้นอีกครั้ง จนแน่ใจแน่นอนว่าจดหมายของจวนไป๋ที่กล่าวถึงคือเขาหยางเยวี่ยจริง
แต่ทำไมเดินไปหนึ่งพันลี้แล้ว ยังไม่มีข้อความเลยแม้แต่น้อย
ควรย้อนหวนกลับไปตอนนี้ แล้วหาเบาะแสในจวนไป๋ต่อหรือไม่
ตอนนั้นเอง เขาเห็นคนเก็บสมุนไพรคนหนึ่งอยู่บนทางเขาข้างล่าง
ด้วยความคิดว่าจะถามเป็นครั้งสุดท้าย เขาควบคุมเรือเหาะร่อนลง
ชายวัยกลางคนสะพายตะกร้าสมุนไพรเดินอยู่บนทางเขา หางตาเห็นตงเล่อที่บินมาทางตน ก็ตกใจจนคุกเข่าลงทันที "คารวะท่าน"
ยังไม่ทันคุกเข่าลงเต็มที่ พละกำลังอันสงบระลอกหนึ่งก็พยุงเขาขึ้น