ตอนที่ 88 ฟ้ากลมแผ่นดินเหลี่ยม

ตงเล่อมองตามเสียง เห็นชายชราคนหนึ่งซึ่งมีสีหน้าสดใสกระปรี้กระเปร่า กำลังจ้องเขาด้วยสีหน้าเมตตา

ทันใดนั้นเขาก็เข้าใจบางอย่าง

ไม่แปลกเลยที่คนไร้ตัวตนในตระกูลอย่างเขา จะถูกเลือกอย่างไม่ทราบสาเหตุให้เป็นหนึ่งในสมาชิกที่ตระกูลส่งออกไปข้างนอกเพื่อฝึกฝน

เกรงว่าคงเป็นเพราะผู้อาวุโสท่านนี้ออกแรงช่วย

เขากระตุกมุมปาก ประสานมือคารวะอย่างจนใจเล็กน้อย แล้วคำนับชายชรา “ผู้อาวุโสเลี่ย”

ตงเลี่ยเอามือไพล่หลัง มุมปากยกขึ้น กำลังรอให้ตงเล่อกล่าวขอบคุณ แต่กลับไม่ได้ยินคำขอบคุณ กลับได้เห็นสีหน้าหม่นหมองของตงเล่อแทน

ทันใดนั้นสีหน้าของเขาตกลง รู้สึกโกรธขึ้นมาบ้าง “ไอ้หนุ่มเล่อ การออกไปข้างนอกเพื่อฝึกฝนภาคสนามที่ตระกูลเลือกไว้ เป็นโอกาสที่รุ่นหลังหนุ่มสาวมากมายขอก็ไม่ได้ เมื่อตกมาถึงเจ้าจึงทำให้เจ้าเศร้าใจถึงเพียงนี้หรือ”

“ช่างเถอะ ในเมื่อเจ้าไม่เต็มใจจริง ๆ ข้าจะไปบอกผู้นำตระกูลเดี๋ยวนี้”

ตงเลี่ยทำท่าจะไป

ตงเล่อตกใจ แม้แผนของเขาจะถูกรบกวนจนเสียกระบวน แต่ดูจากแหวนมิติและเสบียงจำนวนมากในแหวนมิติแล้ว ก็ไม่ใช่ว่ายอมรับไม่ได้ เขารีบเรียกตงเลี่ยที่กำลังจะไป “ผู้อาวุโส รอเดี๋ยว ผมไม่ได้ไม่เต็มใจ”