เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
เหล่าตงเล่อต่างเปิดความทรงจำของ "ชะตาชีวิต" ออกดู เห็นดวงดาวประสานแสงใต้ผืนราตรี เส้นเมฆปราณเล็กบางพัวพันกัน ราวตาข่ายที่รูพรุนใหญ่เล็กไม่เท่ากัน แผ่ขยายออกไปไกลเป็นอนันต์ ราวกับปกคลุมโลกไว้ทั้งมวล
【ตงเล่อผู้มีพลังเหนือธรรมชาติ: ของแบบนี้... ข่ายกฎแห่งโชคชะตาสินะ? รู้สึกว่ามีหลุมใหญ่】
【ตงเล่อผู้มีชะตา: อ๊า!! พลังเหนือธรรมชาติ นายอย่ามาขู่ฉันสิ】
【ตงเล่อผู้มีชะตา: ฝั่งฉันไม่ใช่โลกอุดมคติ ไม่มีทางสั่งสมพละกำลังเร็วเหมือนนาย ถ้ามีหลุมใหญ่จริง อาจปีนออกมาไม่ได้】
【ตงเล่อผู้มีชะตา: ตกตะลึง】
"ชะตาชีวิต" ส่งสีหน้าตกใจออกมาเป็นอันสุดท้าย แต่ในใจกลับไม่ได้ใส่ใจเท่าไร คิดเพียงว่าพลังเหนือธรรมชาติเคยถูกหลอกมาครั้งหนึ่ง จึงมี PTSD อยู่บ้าง
แต่เหนือความคาดหมาย เหล่าตงเล่อในกลุ่มที่เห็นข้อความของพลังเหนือธรรมชาติ กลับเห็นด้วยกับความเห็นของเขา
【ตงเล่อแห่งถิ่นทุรกันดาร: จริง ๆ ผมก็รู้สึกว่าโลกของชะตาชีวิตอาจมีหลุม】
【ตงเล่อผู้แสวงหาความรู้: พูดให้ติดดินหน่อย ก็คือมีผู้ยิ่งใหญ่วางหมาก】
【ตงเล่อเศรษฐี: ผมก็เหมือนกัน ดูท่าความเห็นทุกคนใกล้เคียงกัน】